Tussen zorg en vernieuwing: Amélie Fleurinck bouwt aan de toekomst van welzijn
In welk jaar behaalde je je IIM-diploma en waar heeft het leven je na je studies naartoe gebracht?
Amélie: In 2019 studeerde ik af in Idea & Innovation Management. Daarna besloot ik mijn blik te verbreden met een master Sociologie, omdat ik innovatie graag wilde koppelen aan de mens en de samenleving. Door COVID verhuisde die opleiding volledig naar online onderwijs, en eerlijk gezegd had ik toen niet de mentale ruimte om dat traject op die manier verder te zetten. Soms hoort zo’n keuze maken ook bij mens-zijn.
Daarna startte ik de opleiding Orthopedagogische Begeleiding en deed ik veel ervaring op in de zorg. Ik liep stage in een multifunctioneel centrum voor kinderen met een verstandelijke en fysieke beperking, en ging daar na mijn studies ook aan de slag. Het werk was intens en soms loodzwaar, maar ook enorm betekenisvol.
Na een incident en door de emotionele belasting besloot ik een andere weg te zoeken. Zo kwam ik terecht bij ZorgLab Aalst, waar mijn liefde voor innovatie perfect samenvalt met mijn hart voor de zorg. Daar vond ik écht mijn plek.
Hoe ziet een doorsnee werkdag er voor jou uit (of waarom bestaat die niet)?
Amélie: Een echte standaarddag heb ik niet, want ik werk volledig projectmatig. Ik begin mijn dag het liefst rustig: koffie, mailbox, overzicht. Soms breng ik uren door achter mijn computer met planning en administratie. Andere dagen duik ik in co-creatiesessies, begeleid ik real-life testing of werk ik aan communicatie voor onze projecten.
Ook netwerkmomenten, evenementen of congressen rond zorg en innovatie maken deel uit van mijn job. Je netwerk uitbouwen is cruciaal in dit werk en ik doe dat met plezier.
Wat is de coolste of meest uitdagende opdracht die je ooit hebt uitgevoerd?
Amélie: Een van de mooiste projecten was het organiseren van een testdag voor rolstoelgebruikers in Aalst. Een ondernemer die ik begeleid had innovatieve voorwielen ontwikkeld, en we wilden echte gebruikers ermee laten experimenteren. Het rekruteren van deelnemers was een uitdaging op zich. Mensen bereiken, overtuigen, agenda’s afstemmen…
Maar toen de dag aanbrak, voelde alles juist. De energie, het enthousiasme, de nieuwsgierigheid: het kwam allemaal samen. Niet alles verliep vlekkeloos, maar precies daarin zaten de lessen. Elk obstakel gaf inzicht, elk gesprek bracht nuance.
Daarna volgde ook een thuistestfase, waarvoor ik de deelnemers van nabij opvolgde. Het was bijzonder om te zien hoe ze in hun eigen omgeving experimenteerden, wat hen opviel en hoe kleine aanpassingen een groot verschil maakten. Voor dit project stond ik in voor de volledige organisatie, met steun van collega’s waar nodig. Het was een traject waar ik enorm trots op ben.
Wat is een professionele gewoonte of aanpak die je door IIM hebt ontwikkeld en waar je nog steeds de vruchten van plukt?
Amélie: De lessen self-management hebben me het meest gevormd, al verzette ik me destijds regelmatig tegen die oefeningen. Ik was er gewoon nog niet klaar voor. Achteraf bekeken zat precies daar de waarde: leren stilstaan bij jezelf.
Dat inzicht gebruik ik nog elke dag. Het helpt me authentiek handelen, grenzen aanvoelen, en anderen beter begrijpen. Het is voor mij een van de meest duurzame vaardigheden die ik uit IIM heb meegenomen, zowel professioneel als persoonlijk.
Als je drie momenten uit je studies kon herbeleven, welke zouden dat dan zijn en waarom?
Amélie: Dutch Design Week was altijd een enorme bron van inspiratie én verbinding. De vrijheid die we kregen om te ontdekken vond ik fantastisch.
Daarnaast koester ik nog steeds de vele terrasmomenten op de campus of onze uitstapjes naar het Sint-Katelijneplein. We hadden een hechte klasgroep waardoor naar school gaan meer voelde als samen leren dan als een verplichting.
Het werken met grote organisaties vond ik ook bijzonder leerzaam. Bij VRT NXT werkte ik rond inclusie, wat me veel bijbracht over hoe diversiteit binnen mediaorganisaties leeft. En voor Tomorrowland onderzochten we digitale belevingen voor onze IC-case. Grappig genoeg doken vergelijkbare concepten later tijdens COVID effectief op. Of ze door ons geïnspireerd waren laat ik in het midden, maar de denkoefening was ongelofelijk boeiend.
Wat is de grootste blunder die je ooit op professioneel vlak hebt begaan, en wat heb je eruit geleerd?
Amélie: Een echte “grote blunder” kan ik me niet meteen voor de geest halen. Wat ik vooral geleerd heb, is dat fouten onvermijdelijk zijn wanneer je met mensen werkt. Soms neem je in een druk moment een beslissing die achteraf gezien niet de beste blijkt, en dan kan een situatie escaleren terwijl je die net wilde voorkomen.
Het belangrijkste is hoe je daarna handelt: analyseren, bespreken met het team, aanpak aanpassen. Zo kijk je de volgende keer met meer wijsheid naar een gelijkaardige situatie. Fouten maken je beter, zolang je er eerlijk naar durft kijken.
Wat is de beste investering die je ooit in jezelf of je carrière hebt gedaan?
Amélie: Zonder twijfel: mijn ervaring in de zorg. Ik heb twee jaar in een leefgroep gewerkt voor kinderen met een mentale beperking en later ook met kinderen die bovendien autisme hadden. Die ervaring heeft me diep gevormd.
Door die achtergrond kijk ik anders naar innovatie: minder technisch, meer mensgericht. Wat maakt iets níet alleen functioneel, maar ook veilig, comfortabel en gebruiksvriendelijk? Dat perspectief neem ik altijd mee en het beïnvloedt de keuzes die ik maak.
Als je werkleven een filmtitel zou hebben, welke zou dat dan zijn?
Amélie: Patch Adams komt het dichtst in de buurt. In mijn job zoeken we voortdurend naar nieuwe manieren om zorg menselijker én beter te maken. We testen ideeën in de praktijk, samen met de mensen voor wie ze bedoeld zijn. Hun ervaringen vormen de basis voor echte verbetering. Dat is precies de geest van die film.
Wat is de meest waardevolle carrièreles die je tot nu toe hebt geleerd?
Amélie: Dat leeftijd nooit een beperking mag zijn. Op mijn 25ste voelde ik dat ik een andere richting uit wilde, en na COVID ben ik opnieuw gaan studeren. Dat was een van de beste beslissingen uit mijn leven. Je hoeft niet te blijven hangen in “wat als”. Als iets je nieuwsgierig maakt en je verder helpt, moet je de sprong durven wagen.
Vandaag heb ik een job waarin mijn twee opleidingen perfect samenkomen. Dat voelt ongelooflijk waardevol.
Welke grote plannen en ambities heb je nog in het leven?
Amélie: Ik wil blijven ontdekken en impact maken. Mijn nieuwsgierigheid brengt me vaak op nieuwe plekken en ik laat dat graag gebeuren. Nu mijn huidige project bijna afloopt, kijk ik uit naar een nieuwe uitdaging waarin innovatie, zorg, media, communicatie en menselijkheid samenkomen.
Met welke woorden zou jij potentiële studenten overtuigen om voor IIM te kiezen?
Amélie: IIM geeft je een brede set van vaardigheden waarmee je in heel veel sectoren aan de slag kunt. De opleiding laat ook ruimte om vlot door te stromen naar andere studies. Ik heb de lessen altijd enorm geapprecieerd, vooral door de praktische voorbeelden van docenten en de fijne dynamiek tussen studenten en lesgevers. Naar de les gaan voelde daardoor vaak als iets om naar uit te kijken.
Welke raad zou je geven aan studenten die nu in de opleiding zitten?
Amélie: Maak gebruik van de brede waaier aan vakken die IIM aanbiedt en leer zo veel mogelijk van de praktijkvoorbeelden die je krijgt. De opleiding geeft je concrete tools die je meteen kunt toepassen in het werkveld. En geniet van de interactie met je docenten en medestudenten: dat maakt een wereld van verschil.
Wie van je medestudenten zou je graag in dit interview terugzien en waarom?
Amélie: Ik zou graag Annelies De Ryck terugzien. We hadden altijd een fijne connectie en ik ben benieuwd waar ze vandaag staat. Tijdens de opleiding liep ze stage in Argentinië, deed ze vrijwilligerswerk en had ze een enorme passie voor reizen. Ik zou heel graag horen hoe haar pad zich verder ontwikkeld heeft.